Constante druk in theorie

Zoals beloofd volgt nu het eerste deel van de reeks 4 begrippen om de ruitersport te veranderen. Vergeet vooral niet te kijken naar de verrassing onderaan de pagina!

Zoals velen zullen weten zijn er verschillende manieren om druk te geven wanneer we iets aan ons paard vragen. En constante druk lijkt een van de meest lastige te zijn voor zowel ons paard, als onszelf. Jammer genoeg is dit wel de soort druk die we tijdens het rijden het meest gebruiken, en is het voor ons paard essentieel dat hij deze goed begrijpt als hij wil overleven in mensenwereld.

Maar wat verstaan we nou eigenlijk onder ‘constante druk’ ?
Kort uitgelegd betekent het: het laten bewegen van iets (in dit geval een deel van het paardenlichaam) d.m.v een directe aanraking of indirecte aanraking m.b.v een teugel of ander hulpmiddel. Hierbij mag de druk niet worden verminderd of losgelaten voordat het doel is bereikt.
Enkele voorbeelden: het aanleggen van je been, druk op de teugel, je paard achterwaarts vragen aan zijn halster, je paard een stap opzij vragen door zijn heup aan de kant te duwen etc. Een leuk voorbeeldje:

http://https://www.youtube.com/watch?v=wnWQ7wua8q4
Heel belangrijk is hierbij het laatste stukje van de uitleg. Kijk hier nog eens naar, en je beseft al heel gauw dat dit essentiële stukje informatie maar al te vaak wordt vergeten. En waarom is dat nou zo’n ramp?

Zoals we weten leert een paard wat wij willen door te zoeken naar het moment waarop hij comfort vindt. Op het moment dat wij lichte druk op hem zetten verdwijnt die comfort, en als het vervelend genoeg wordt voor hem gaat hij op zoek naar een oplossing om de rust terug te krijgen.

Wat gebeurd er nu wanneer we die laatste zin vergeten?
Neem nu eens het volgende alledaagse voorbeeld: Je zit tijdens de les op een rustig paard; je kent ze wel, het type dat liever lui dan moe is. Het is tijd om aan te draven, en jij hebt geleerd hoe dit moet: je gaat rechtop zitten en prikt met je hakken in de zij van je paard, en…….er gebeurt niks. Dit herhaal je nog eens……en nog eens…. en nog eens…en misschien bij de derde of vierde keer (en misschien ben je zelfs al wel wat harder gaan prikken) gaat hij eindelijk in een sukkeldrafje.

Wat is er hier nu mis gegaan en waarom verbetert de situatie op deze manier meestal niet?
Zoals we al zeiden is je paard op zoek naar comfort. Zodra hij die gevonden heeft, weet hij wat het was dat je bedoelde met je hulp. In stapjes gebeurt er dus dit:
Hulp van de ruiter (hakken aan) —> paard begint te denken aan het zoeken naar een oplossing
Maar dan—> ontspant de ruiter voor twee tellen zijn hakken —-> het resultaat is dat het paard rust krijgt en besluit dat het niet reageren op de hulp dus was wat de ruiter wilde.
De hulp van de ruiter wordt herhaald —> paard begint weer te denken aan het zoeken naar een oplossing
Maar dan—> wordt de hulp weer los gelaten en het paard begrijpt dat blijven stappen hem rust op leverde.

Back by tail

Als je de principes goed toepast kun je je paard iedere constante druk laten volgen

Begin je het patroon al te zien?
Voor ons als mensen is dit heel normaal. We noemen dit inconsequente druk. Het is iets dat wij van nature in ons hebben: als iemand te dicht bij je staat, prik je hem een paar keer in de zij, of je duwt, en duwt nog eens, en nog eens tot hij reageert. Voor ons is dit prima omdat wij het vermogen hebben om bepaalde handelingen nog aan elkaar te koppelen zelfs als er enkele seconden pauze tussen de handelingen zit.
Helaas is dit voor paarden niet het geval!
Paarden kunnen straffen, beloningen en verschillende soorten druk enkel met elkaar verbinden als ze aanhouden zonder pauzes tussendoor. Daarom werkt het niet om, wanneer je paard van je weg is gerend en je hem net weer hebt gevangen, hem een klap te geven. Hij linkt de klap niet aan het wegrennen. Je leert hem alleen dat als hij naar jou toekomt, hij een klap krijgt. (Niet helemaal wat je in gedachten had of wel?)
Wil je meer weten over de toepassing van de verschillende soorten druk? Lees het artikel: Lichtheid op jouw hulpen.

Need translation? Click below to read the article in English—>

The theory about steady pressure

As promised you’ll find the first part of the series ‘4 Concepts to change the Equestrian world’ here.

As many of you know there are several ways to apply pressure whenever we ask our horses for something. Steady pressure is probably the hardest one for both the horse and us. Unfortunately this is also the one that we need the most when we’re riding and it’s crucial for our horses to understand this type of pressure if we want him to survive in our human world.

But what do we mean exactly when we say ‘steady pressure’?
In short it means: moving something (in this case a part of the horses body) by applying direct or indirect (with the help of reins for example) steady pressure that can be felt. The pressure shouldn’t be lessened or released until the goal is reached (or the horse gives it a try in the right direction).

A couple of examples could be: leg aids to turn, pressure on the rein, asking your horse to back up by his halter from the ground, asking your horse to move aside by pushing his hip etc.

The last part of the explanation above is massively important. Check it out again and you’ll realize that most of the time this part of the game is forgotten. But why is that a problem?
As we know horses learn what we want by looking for the moment of comfort. When we apply light pressure that comfort disappears and when it gets annoying enough he’ll start looking for a solution to get his comfort and rest back.

So what happens when we forget that last sentence of the game?
Well, let’s have a look at the following every day example:
You’re riding your horse during a lesson; you know the kind; the type that would rather be lazy than tired. It’s time to trot and you know how: you sit up straight and poke your horse in his ribs with your heels and….. nothing happens. You repeat it….and again….and again, and maybe, at the third or fourth try (and maybe you’ve even already started poking a bit harder) he finally jogs away slowly.

So what just went wrong and why does the situation usually not get better?
Like we said before your horse is looking for comfort. As soon as he finds it, he knows what you meant with your aids. Separated into different steps, the following just happened:

Riders aid (heels giving aid) —> horse starts to think about going to look for a solution
But then—> rider relaxes again during two seconds (heels relax)—-> the result is that the horse finds comfort again and decides that not responding to the riders aids was what his rider wanted
Riders aid is repeated—> horse starts thinking about looking for the solution again
But then—> the riders leg relaxes for a second again and the horse understands that not changing anything is what the rider wants and will give him rest.

Are you starting to see the pattern here?
For us as people this is very common. We call it ‘inconsistent pressure’. It’s something we do a lot by nature: when someone gets too close to you, you just give them a push, and when they don’t move you give them another push, and again until they respond. This works fine for us humans because we have the ability to link certain actions together even after a break of a couple of seconds or minutes even.
Unfortunately this is not the case for our horses!
Horses can only link different kinds of pressure, rewards or consequences if they are consistent (steady) without any breaks. That’s why it doesn’t help to punish your horse when you get him back after he’s just pulled loose. He doesn’t link the punishment and his pulling loose together; the gap of time in between is too long. The only thing you teach him by punishing him is that when he returns to you afterwards he get’s punished (not really what you had in mind, was it?).
If you want to know more about the application of different kinds of pressure read the article ‘Lightness on your aids’.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *